Evimiz üçüncü mərtəbədədir. Pəncərədən birbaşa küçəyə baxıram. Həmin gün də həmişəki kimi pəncərənin qarşısında oturmuşdum. Çölə yağış yağırdı, adam az idi. Təqaüdçüyəm, vaxtım çoxdur. Hər gün eyni təkrarlanır: səhər oyan, çay iç, qəzet oxu, sonra pəncərədən çölə bax. Axşamüstü qonşu Nəriman Əmi ilə bir az söhbət, sonra yenə ev. Həyat təkrardan ibarət olanda insan bəzən darıxır.
O gün yağış daha da gücləndi. Küçədə heç kim yox idi. Televizoru açdım, kanalları dolaşdım, maraqlı heç nə tapmadım. Nəvəm Murad həftə əvvəl mənə telefon almışdı. “Baba, sən də internetdən istifadə et” demişdi. Mən də öyrənməyə çalışırdım. O gün telefonu götürüb yenə vərəqləməyə başladım. Murad mənə bəzi şeyləri öyrətmişdi: xəbərlər, videolar, hamısını bilirdim. Amma bir şey qalmışdı ki, onu deməmişdi.
Təsadüfən bir linkə toxundum. Ekranda yazılar çıxdı. Oxudum, başa düşmədim. Sonra qeydiyyat forması gördüm. Adımı, nömrəmi yazdım. Niyə yazdım? Bilmirəm. Bəlkə də darıxmaqdan. Bəlkə də maraqdan. Hər şeyi doldurdum, içəri girdim. mostbet com вход yazılmışdı yuxarıda, mən basdım və sayt açıldı.
Rənglər, işıqlar, hərəkət. İlk baxışda gözüm qorxdu. Çox şey var idi. Mən başa düşmədim nə edim. Telefonu yerə qoydum, çay içdim. Sonra yenə götürdüm. Düşündüm ki, Murad mənə “baba, qorxma” deyərdi. Bir az araşdırdım. Ən sadə şeyi tapdım. Slot maşını. Qaydası: fırlat, bax nə düşür. Mən də fırlatdım.
İlk dəfə 5 manat qoydum. Fırlatdım. Heç nə düşmədi. Güldüm. Dedim, mənə nə lazım bu işlər. Amma yenə fırlatdım. İkinci dəfə bir az qazanc gəldi. 5 manat 8 manat oldu. Üçüncü dəfə fırlatdım. Ekranda simvollar düşdü, işıqlar yandı. Mən nə baş verdiyini anlamadım, amma balansım 75 manat göstərirdi.
Yerimdə ləngədim. 75 manat. Mənim təqaüdüm nə qədərdir? Onu deməyim. Amma bu, bir neçə dəqiqədə gəldi. Nəfəsim dəyişdi. Telefonu əlimə alıb düz tutdum. Yenə baxdım. Doğru idi. Həmin an Nəriman Əmi qapını döydü. Gəlib oturdu, söhbətə başladı. Mən telefonu çevirdim, onunla danışdım. Amma beynim hələ də o rəqəmdə idi.
Nəriman Əmi gedəndən sonra yenə mostbet com entrada baxdım. Yox, səhv yazılıb, mən mostbet com вход düyməsini basdım. Hesabımda hələ də 75 manat var idi. Oynamağa davam etdim. Bu dəfə daha ehtiyatlı idim. Az-az qoyur, fırladırdım. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Axşama kimi oynadım, sonda 50 manat qazanc əlimdə qaldı.
Axşam Murad zəng etdi. Dedim: “Nəvə, mən internetdə bir iş gördüm”. Murad təəccübləndi. Danışdım. Əvvəlcə səsləndi, sonra dedi: “Baba, yaxşıdı, amma ehtiyatlı ol”. Mən dedim: “Narahat olma, mən özümü bilirəm”. Doğrusu da budur. Ömrüm boyu nə vaxtsa qumar oynamamışam. İndi təqaüdə çıxmışam, vaxtım çoxdur, bunu da bir əyləncə kimi gördüm.
O gündən üç ay keçir. Həftədə bir-iki dəfə mostbet com вход düyməsini basıb oynayıram. Çox vaxt az məbləğlərlə. Mənim üçün əsas udmaq deyil. Əsas odur ki, pəncərədən çölə baxdığım vaxtlar artıq azalıb. İndi vaxtımı daha maraqlı keçirirəm. Bəzən uduram, sevinirəm. Bəzən uduzuram, üzülmürəm. Çünki bilirəm ki, bu pul mənim üçün həyati deyil.
Bir gün Nəriman Əmi gəlib məni gördü. Dedi: “Sən nə edirsən?”. Mən də göstərdim. O da maraqlandı. İndi bəzən birlikdə oturub oynayırıq. Nəriman Əmi deyir: “Bizim vaxtımızda belə şeylər yox idi”. Mən də deyirəm: “İndi var, vaxt keçir”. Qonşuluq da beləcə davam edir.
İndi hər gün pəncərənin qarşısında oturanda həm çölə baxıram, həm də telefona. Yağış yağanda fikirləşirəm: o gün yağış yağmasaydı, küçədə adam olsaydı, mən bəlkə də bu linkə toxunmazdım. Bəzən insanın həyatında ən kiçik şeylər ən böyük dəyişikliklərə səbəb olur. Mənim üçün də o link o gün pəncərədən görünən yağışdan daha maraqlı oldu. Və indi həyatımda bir az da rəng var. Təqaüdçü üçün bu, çox şey deməkdir.